“Yaxşı, oğlum, polyakların sənə kömək etdi?” – Qoqolun qəhrəmanı kazak Taras Bulba polyakların tərəfinə keçmiş satqın oğlunu güllələməzdən əvvəl ona belə müraciət etmişdi.
İndi də Rusiyanın xarici işlər nazri Sergen Lavrovun Ermənistan-Azərbaycan münasibətləri ətrafında baş verən son proseslərlə bağlı bəyanatlarını dinləyəndə bu ifadə yadıma düşdü”.
KONKRET.az xəbər verir ki, bu sözləri Ruben Marqaryan özünün köşə yazarında bildirib.
O daha sonra fikrini belə davam etdirib:
“Görünür, Lavrov müasir tarixin ən yaxşı diplomatlarından biri olmasaydı, o, Paşinyana müraciət edərkən təxminən eyni şeyi deyərdi: “Nə oldu, Vovayeviç, fransızınız sizə kömək etdimi?”
Məhz Makronun təklifi ilə Paşinyan əvvəlcə Laçın dəhlizinin tam blokadasına, sonra isə Qarabağın erməni əhalisinin köçməsinə səbəb olan problemi “aradan qaldırdı”. Ermənistan bunun müqabilində nə aldı? Heç nə! Yararsız avro-müşahidəçilər, onlarla zirehli cip və Fransa Senatının məcburi olmayan qətnaməsi…
Moskvanın məntiqi ilə razılaşmaq da olar, razılaşmamaq da. Zövq, geosiyasət və nizam məsələsi baxımından. Amma bu məntiq sadə və başadüşüləndir. Moskva Lavrov vasitəsilə bir daha xatırladıb ki, 2020-ci il noyabrın 9-da Qarabağda atəşkəsə səbəb olan Üçtərəfli Bəyanat Əliyev və Paşinyan tərəfindən Makronla deyil, Putinlə imzalanıb. Bəyanat Qarabağa bir neçə il nisbətən dinc həyat vermişdi və heç bir şəkildə nə Qarabağın statusu ilə bağlı gələcək danışıqları, nə də statusun özünü əvvəlcədən müəyyənləşdirmədi. Lakin sonra atəşkəs üzrə əsas vasitəçi ilə məsləhətləşmədən Paşinyan Makronun vasitəçiliyi ilə Moskvadan yan keçməklə Qarabağı Azərbaycanın bir hissəsi kimi tanıyır və faktiki olaraq bütün sualları aradan qaldırır.
Yaxşı, Moskvada dedilər ki, biz ermənilərin özündən çox erməni ola bilmərik və İrəvan Qarabağı Azərbaycanın bir hissəsi kimi tanıyırsa, Bakının onun ərazisində qanunsuz hərbi birləşmələri aradan qaldırmaq istəyinə qarşı bizim hansı arqumentlərimiz ola bilər ki?!
Bəli, Moskva əhalinin və mülki infrastrukturun təhlükəsizliyini təmin edəcəyinə söz vermişdi və bunun belə olması üçün hər şeyi etmişdi… Eyni zamanda bu mübarizi Rusiya7 sülhməramlını fəda etmişdi.
Deyəsən, bütün dərdlərimizin səbəbi odur ki, küçədən hakimiyyətə gələn Paşinyan özünü böyük lider kimi hiss edir, çünki o, nə Levon Ter-Petrosyan, nə Robert Köçəryan, nə də Serj Sarkisyanın icazə vermədiyi bir şeyi dedi: Qarabağ Azərbaycandır!
Real siyasətdə önəmli olan xalqın qulağına xoş gələn boşboğazlıq deyil, real əməllərdir. Paşinyandan əvvəlki liderlər hər şeyi elədilər ki, Qarabağ sözdə yox, əməldə Ermənistanın tərkibində olsun. Paşinyanın boşboğazlığı isə əks nəticəyə gətirib çıxardı: o, Qarabağın Azərbaycan olduğunu bəyan edən yeganə lider oldu…
İndi isə Paşinyan ümid edir ki, Rusiya tezliklə müharibəni uduzub Qafqazı tərk edəcək. Yadınızdadırsa, Moskva dəfələrlə eyham vururdu və birbaşa deyirdi ki, İrəvan Zəngəzur dəhlizinin icrasına nə qədər tez başlasa, Moskva üçün Laçın dəhlizinin fasiləsiz fəaliyyətini təmin etmək funksiyalarını yerinə yetirmək bir o qədər asan olacaq. Lakin Paşinyan Ermənistanın “suverenliyini müdafiə edərək” “qəhrəmancasına” müqavimət göstərdi.
Nəticədə biz həm Laçını, həm də Qarabağdan keçən dəhlizi itirdik, lakin Zəngəzur dəhlizi artıq beynəlxalq gündəmə daxil olub və Bakı bu gün İrəvandan daha çox şey tələb edir”.
Natiq Səlim,
KONKRET.az