Gəncə şəhərinin Mahrasa bağı adlanan ərazisində sahibsiz itlərin sayının artması sakinlərin gündəlik həyatını ciddi şəkildə çətinləşdirib. Ərazidə sürü halında dolaşan itlərin insanlara hücum etməsi ilə bağlı narahatlıqlar getdikcə artır.
Sakinlərin sözlərinə görə, vəziyyət artıq adi sahibsiz heyvan problemindən çıxaraq ictimai təhlükəsizlik məsələsinə çevrilib. Xüsusilə səhər və axşam saatlarında yaşayış binalarının ətrafında toplaşan itlər insanların sərbəst hərəkətinə mane olur.
Bəzi sakinlər bildirirlər ki, uşaqları həyətə tək buraxmaqdan çəkinirlər. Yaşlı insanlar isə mağazaya, işə və ya digər gündəlik ehtiyacları üçün evdən çıxarkən ehtiyat etməli olurlar. Hətta sakinlərin binalara daxil olub-çıxarkən sahibsiz itlərin hücumu ilə üzləşməkdən qorxduqları bildirilir.
Problemin digər diqqətçəkən tərəfi isə sakinlərin müraciət etdikləri müxtəlif qurumlardan konkret nəticə ala bilməməsidir. Vətəndaşların iddiasına görə, məsələ ilə bağlı müraciət zamanı ayrı-ayrı instansiyalar problemin həllini digər qurumların üzərinə yönəldirlər.
Nəticədə isə problem olduğu kimi qalır, təhlükə ilə hər gün qarşılaşan tərəf sakinlər olur.
Mahrasa bağında yaranmış vəziyyət təkcə küçədə hərəkət təhlükəsizliyi məsələsi deyil. Davamlı qorxu və stress xüsusilə uşaqlar, yaşlılar və həssas insanlar üçün psixoloji gərginlik yarada bilər. Buna görə də sakinlər problemin yalnız qrumdan-qruma ötürülməsini deyil, aidiyyəti strukturlar tərəfindən sistemli şəkildə həllini xahiş edirlər.
Burada əsas sual ortaya çıxır:
Gəncə şəhərində sahibsiz heyvanların toplanması, təhlükəsiz əraziyə yerləşdirilməsi, sterilizasiyası və nəzarətdə saxlanmasına görə konkret olaraq hansı qurum məsuliyyət daşıyır?
Əgər sahibsiz itlərin sayı artmaqda davam edirsə, insanlar hücum təhlükəsi ilə yaşayırsa və vətəndaşın müraciəti qurumlar arasında dövr edirsə, deməli, söhbət artıq bir neçə itin küçədə olmasından deyil, idarə olunmayan şəhər problemindən gedir.
Mahrasa bağı sakinləri aidiyyəti qurumlardan problemin araşdırılmasını, sahibsiz itlərin yaşayış binalarının ətrafından təhlükəsiz və humanist üsullarla götürülməsini və ərazidə insanların təhlükəsiz hərəkətinin təmin edilməsini istəyirlər.
Sakinlərin gözləntisi sadədir: evindən çıxarkən və ya evinə qayıdarkən qorxu yaşamamaq.
