20 yaşında dul qaldı. Hamilə idi və tamamilə tək idi.
Özünü qorumaq və qızını təhlükəsiz böyütmək üçün təxminən 40 il kişi kimi yaşadı.
Petçiammal həyat yoldaşı qəfil ürək tutmasından vəfat etməzdən cəmi 15 gün əvvəl ailə qurmuşdu. Az sonra qızı Şanmugasundari dünyaya gəldi. O, Hindistanın Tamil Nadu ştatında dolanışığını təmin etmək üçün tapa bildiyi bütün işlərdə çalışdı.
Tikinti sahələrində, otellərdə, çayxanalarda və fiziki cəhətdən ağır olan müxtəlif işlərdə işləyirdi. Lakin onun mübarizəsi təkcə pul qazanmaq deyildi.
Tək işləyən gənc dul qadın kimi Petçiammal dəfələrlə təcavüz xarakterli davranışlara, nalayiq sözlərə və arzuolunmaz diqqətə məruz qalırdı. Bir yük maşını sürücüsü ilə yaşadığı qorxulu hadisə ona artıq nəyisə dəyişməyin vacib olduğunu göstərdi.
Ertəsi gün o, kişi köynəyi və ənənəvi kişi geyimi aldı, Tiruçendura gedərək saçlarını qırxdırdı. Petçiammal məbədə öz kimliyi ilə daxil oldu. Oradan isə “Mutu” adı ilə çıxdı. “Petçiammalın həyatı burada bitdi. Mən artıq Mutuyam”.
Daha sonra qızı ilə birlikdə keçmişini heç kimin tanımadığı bir kəndə köçdü. Kişi görkəmində aşpaz, təsərrüfat işçisi, rəngsaz, çay ustası və parotta hazırlayan usta kimi çalışdı. İnsanlar ona “Usta Mutu” deyirdilər.
İlk dəfə idi ki, rahat səyahət edə, gec saatlara qədər işləyə və ictimai yerlərdə daha az qorxu ilə hərəkət edə bilirdi.
Lakin bu kimliyi qorumaq asan deyildi. Həyatının hər detalını gizlətməli olurdu. Hətta qızı da insanların yanında ona “Usta Mutu” deyə müraciət edirdi.
Həqiqəti yalnız qızı və bir neçə yaxın qohumu bilirdi. Petçiammal hər gün işləyir, qızının daha təhlükəsiz gələcəyi üçün əlindən gələn hər şeyi edərək pul yığırdı.
İllər keçdi. Qızı böyüdü, ailə qurdu və öz həyatını yaşamağa başladı. Amma Petçiammal o zaman da əvvəlki kimliyinə qayıtmadı. “Bu kimlik qızıma təhlükəsiz həyat bəxş etdi. Ölən günə qədər Mutu olaraq qalacağam”, – deyirdi.
Əvvəlcə sadəcə bir maskalanma kimi başlayan bu addım zamanla ona təhlükəsizlik, ləyaqət və müstəqillik qazandıran bir şəxsiyyətə çevrildi.
O, qadın olduğu üçün utanmırdı. Sadəcə yaşadığı cəmiyyət ona göstərmişdi ki, dul ana kimi yaşamaqdansa, kişi kimi görünmək daha təhlükəsizdir.
Təxminən qırx il ərzində o, qızının həyatda heç vaxt tək qalmaması üçün bu ağır fədakarlığı etdi.
Petçiammalın hekayəsi belə bir sual doğurur: Bir ana özünü təhlükəsiz hiss etmək üçün cəmiyyətin gözündə öz kimliyini silməyə məcbur qalırsa, bu, həmin cəmiyyət haqqında bizə nə deyir?
Mənbə: India World News