Erməni məntiqini anlamaq üçün yəqin ki, ancaq erməni olmaq lazımdır. Bir yandan Rusiyaya xilaskar deyirlər – əslində, belədir, özü də neçənci dəfə xilaskar! – o biri yandan isə ona nifrət püskürür, İrəvanda anti-Rusiya etirazları keçirir, rusu, Putini hey söyür, hətta “satqın” adlandırırlar.

Amma bu zaman Putinin 2-ci Qarabağ savaşının sonunda 20-25 min erməni hərbçini necə ucuz ölümdən, Qarabağı isə ermənilərsiz qalmadan xilas elədiyi nədənsə yadlarına düşmür. Xislətləri belədir: yüz yaxşılıq elə, xeyri yoxdur, unudacaqlar. Bircə dəfə yaxşılıq eləmə, onu əbədiyyən yadda saxlayacaq, böyüdəcəklər. Hərçənd, mayası haramdan yoğurulan erməni xalqına ən böyük pisliyi elə onun özü edib və edir. Bu da yeni fakt.

Bu ilin oktyabr-noyabrında İrəvanda “Ermənistanın ən yaxın dostu, müttəfiqi kimdir – Rusiya, yoxsa Fransa” mövzusunda sosioloji sorğu keçirilib. Məlum olub ki, 2019-cu ildən fərqli olaraq, ermənilərin əksəriyyəti Rusiyanı yox, Fransanı ən yaxın, dost ölkə sayır – 35%-in (Rusiya) 43%-ə (Fransa) nisbətində. O da bəlli olub ki, Fransanın mövqeyi 2 il əvvəlki sorğu ilə müqayisədə 4 dəfə artıb, Rusiyanın müttəfiq rolu isə xeyli zəifləyib.

Sorğudan göründüyü kimi, Rusiyaya inam-etibar xüsusən də 44 günlük müharibədən sonra sarsılıb. Ona görə ki, rus gəncləri gəlib Azərbaycanda, Qarabağda ermənilər uğrunda, oyuncaq “arsax” uğrunda həlak olmaq istəməyiblər. Hələ müharibənin gedişinə ermənilərin ən “ağıllı”larından biri bu xüsusda heyrətamiz sırtıqlıqla yazmışdı: “Qarabağda 5-6 rusun ölməsi ilə rus xalıq azalmaz, çünki sayı çoxdur, ermənilər isə azsaylı, qədim xalqdır, kökü kəsilmək üzrədir, onları qorumaq lazımdır”.

Tək ruslarımı nəzərdə tuturdu həmin zat? Qətiyyən. Erməni məntiqinə görə, bütün dünya “Qırmızı kitab”a düşən “əzabkeş xalqı” qorumağa borcludur, ermənilərə borcludur!..

Bu arada özünü hələ də utanmazcasına mifik “dqr”in, yəni mövcud olmayan respublikanın “xarici işlər naziri” sayan David Babayan görün “İntervyu 24 TV”nin efirində nə deyib. Sitat: “Düşmən (Azərbaycan – Z.S.) Laçın dəhlizində post qursa, kimi istəsə oğurlaya, qadınlarımızı ələ keçirə biləcək”.

Bunun dərdinə bax. Adama deyərlər, bəlkə sən öz qarnını doydurmaq üçün bir ildən çoxdur öz bədənini Qarabağdakı rus hərbçilərinə təkli8f edən, satan erməni qızlarının hayına qalasan? Amma yada düşəndə ki, söhbət hansı millətin mənsubundan gedir, bundan vaz keçirsən.

Babayanın mənsub olduğu toplumda qeyrət damarı olsaydı, əsrlərdir məkrli məqsədlərə çatmaq üçün öz qadınlarını qabağa verməzdilər ki. Onun-bunun əlində “birdəfəlik əlcək” rolu oynamazdılar ki. Qan yaddaşı ilə nəsildən-nəslə ötürülən bu “istedad”dan isə əsasən Türkə qarşı istifadə edirlər…

Sorğunun nəticəsini boşuna xatırlatmadıq. Ermənilər hazırda Fransanı özlərinə Rusiyadan qat-qat yaxın, dost bilirlər. Olsun. Ancaq fransızlar da onları heç də pis tanımır, gönlərinə belə bələddirlər.

Misal üçün, görkəmli fransız yazıçısı, dramaturq və jurnalist Aleksandr Dumanın aşağıdakı məşhur sitatı: “Ermənilər həmişə erməni dinindən fərqli dinə qulluq edən hökmdarların hakimiyyəti altında olublar. Nəticədə onlar öz fikirlərini, hisslərini və məramlarını gizlədən vücudlara, habelə dələduzlara və fırıldaqçılara çevriliblər”.

Öz növbəsində fransız səyyah qraf De-Şoyle ermənilər haqda yazıb: “Mən onlarla heç vaxt dil tapa bilmədim. Onların hiyləgərliyi olduqca murdar, riyakarlıqları olduqca dözülməz, əclaflıqları isə təəssüf doğurur”.

Keçək ruslara. Rus tədqiqatçısı V.Veliçko: “Erməni qadınları digər xalqlarla zorla, məcburən də olsa, əlaqədə olublar. Şərəf və ləyaqətlərini itirmiş erməni qadınları ilə münasibətdə olan İran əsgərləri, türklər, gürcülər və dağlılar görünür onlardan heç bir ədəb-ərkan gözləməyiblər. Bu səbəbdən ermənilərin damarlarından hər cür qan axır”.

Rus diplomatı Aleksandr Qriboyedov isə hələ 19-cu əsrdə Rusiya imperatoruna göndərdiyi məktub yazmışdı: “Əlahəzrət, ermənilərin mərkəzi rus torpaqlarında məskunlaşmasına icazə verməyin. Onlar elə bir qəbilədəndirlər ki, bir neçə onillik yaşayandan sonra bütün dünyaya car çəkəcəklər ki, bu torpaqlar bizim ata və babalarımızındır”.

Rus tədqiqatçı V.Yelixovskaya ilə də razılaşmamaq mümkünsüzdür: “Dünyaya səpələnmiş ermənilər birgə yaşadıqları xalqların adətlərini, ənənələrini, geyimlərini tez mənimsəyirlər. Buna görə də Türkiyədə ermənini türkdən, İranda isə farsdan seçmək olmur”.

Damarında Allah bilir, daha kimlərin qanı axan belə vələdüzna və buqələmun məxluqla, nankor, nadürüst və həyasız tayfa ilə, saxtakar, məkrli və vəhşi icma ilə dinc-yanaşı yaşamaq, dil tapmaq əlbəttə ki, bizə asan olmayacaq…/Müsavat.com