Ermənistanda həmişə bu cür xidmətə hazır olan dairələrin olması tamamilə yenilik deyil. Üstəlik, məhz bu seqment Ermənistanın siyasi sahəsində həmişə hakim olub. Lakin hazırkı dövrdə erməni əhval-ruhiyyələrinə toxunmaq üçün təşəbbüsün Rusiyadan olduğunu, yoxsa Moskvanı çıxarmaq üçün sadəcə daxildə çox səy göstərdiklərini qiymətləndirmək, başa düşmək vacibdir.

Hər halda qeyd etmək lazımdır ki, bir neçə epik personajı nəzərə almasaq, bu məsələdə Rusiyadan sanki çox aktiv deyillər. Lakin bu personajlar çətin ki, birbaşa Moskvanın hakim mövqeyinin ifadə edənləri olsun. Məsələ burasındadır ki, Ermənistanın Rusiyaya “dərin inteqrasiyası” bəlkə də qeyri-formal səviyyədə, yəni mümkün qədər geniş təsirlə, lakin mümkün qədər az məsuliyyətlə zəruridir.

Məsələ burasındadır ki, olan məsuliyyət belə Rusiya üçün kifayət qədər yükdür və bu halda Moskvanın öz məsuliyyəti barədə istəksiz xatırlaması açıq-aşkardır, çünki özünün regional əsas tərəfdaşı olaraq Türkiyəni nəzərdən keçirməyə davam edir.

Bu vəziyyətdə Rusiya üçün arzuolunan mexanizm odur ki, müxalif sahədə Rusiyaya xidmət etmək rəqabəti formalaşır, yəni erməni müxalifəti Rusiyaya qarşı sadiqlik və ya bir çox hallarda tabeçilik məsələsində hakimiyyətdən daha çox təşəbbüskar və təşəbbüs göstərən olur.

Bu mexanizm xüsusən Ermənistanın mühüm siyasi qərarlara məcbur edildiyi 2012-15-ci illərdə mütəmadi şəkildə uğurla oynanılıb.

Bu səbəblə başa düşmək vacibdir ki, təşəbbüs Moskvadan gəlir, yoxsa sadəcə Ermənistanda bəzi siyasi qüvvələr Rusiya üçün cazibədar mövqelər tutmağa çalışırlar? (ordu.az)